نظریه «به حداکثررسانی سود سهامداران» به عنوان مبنای اصلی حقوق شرکت‌ها و حدود مداخله مقامات قضایی برای تحقق آن

نوع مقاله: مقاله علمی - تخصصی

نویسندگان

1 دانشیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی

2 دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه علامه طباطبایی

چکیده

در دهه 1970 میلادی، جنبشی در ایالات متحده و سپس در سایر نواحی جهان شکل گرفت که به موجب آن، مدیران شرکت تجاری نه تنها باید در جهت کسب حداکثر سود و آورده برای صاحبان آورده‌ ها بکوشند بلکه منافع سایر عناصر درگیر در روند فعالیت شرکت (از قبیل تولیدکنندگان و ... ) را نیز باید ملحوظ نظر قرار دهند. دیری نپایید که مشخص شد چنین دیدگاه ذی‌نفع محورانه ‌ای غیر عملی بوده و هزینه‌ های نمایندگی را بیش از حد بالا می‌ برد. چنانچه وظیفه رکن اداره‌ کننده را محدود به افزایش آورده سهامداران بدانیم این پرسش سزاوار طرح است که آیا در صورت عدم تحقق این هدف از سوی رکن اداره‌ کننده، دادگاه می ‌تواند در حیطه مدیریت شرکت مداخله نماید و تصمیم مدیران را در جهت رعایت هرچه بیشتر غبطه سهامداران تصحیح کند؟ و اگر پاسخ مثبت است حدود و ثغور این مداخله چه خواهد بود؟ همچنین در خصوص این که آیا این مداخله با مبنا و هدف حقوق شرکت‌ها سازگاری دارد یا خیر ملاحظاتی به تقریر در خواهد آمد.

کلیدواژه‌ها