انتشارات و مدیریت آموزش و پژوهش دادگستری کل استان تهران فصلنامه قضاوت 1735-1227 مقالات آماده انتشار 2026 05 02 Critique of the Sufficiency of Absolute Suspicion in Realizing "Luth" in the Jurisprudence of the Religions نقدی بر کفایت ظن مطلق در تحقق «لوث» در فقه مذاهب 735377 10.22034/judg.2026.2060940.1473 FA علی زاهد دادگاه صلح مشهد 0000-0002-9430-9732 حسین ناصری مقدم دانشگاه فردوسی 0000-0003-0473-811X Journal Article 2025 07 24 The main condition for the Qasamah process is the existence of "luth". Luth is a meaning of evidence and evidence that creates suspicion for the ruler that the murder is attributed to the accused, such as the presence of blood on his clothes or the possession of a bloody weapon. There are various questions about luth, such as its legitimacy, generality in the soul and limbs, the exclusiveness or allegoricality of the examples of luth... But the subject of this article is to determine the degree of belief that is achieved by the ruler through the Luth. Most jurists of both sects consider the realization of suspicion sufficient, but our claim, presented with a descriptive-analytical method in the context of contemporary jurisprudence, is that mere absolute suspicion is not sufficient to achieve Luth and execute the ruling by the Qasamah, and the ruler must definitely obtain ordinary knowledge (certainty). Our evidence is as follows:Prohibition of acting on suspicion except for what is spent on evidence, the violation of the rule of oath in terms of the use of oath by the claimant, the wisdom of mentioning Luth in narrations, the existence of opponents of the validity of Luth, caution in temperature, the rule of Dara, the possibility of acquiring ordinary knowledge for the ruler with new tools. شرط اصلی جریان قسامه، وجود «لوث» است. لوث یه معنای قراین و اماراتی است که برای حاکم، مظنه به انتساب قتل به متهم ایجاد کند مانند وجود خون در لباس او یا به همراه داشتن سلاح خونی. پرسش‏های گوناگونی در باره لوث وجود دارد مانند مشروعیت آن، عمومیت در نفس و اعضا، حصری یا تمثیلی بودن مصادیق لوث ... اما موضوع این مقاله، تعیین درجه باوری است که برای حاکم توسط لوث حاصل می‏شود. غالب فقیهان فریقین، تحقق ظن را کافی می‏دانند ولی مدعای ما که با روش توصیفی تحلیلی در بستر فقه مقارن عرضه شده آن است که صِرف مطلق ظن برای تحقق لوث و اجرای حکم با قسامه کفایت نمی‏کند و حتماً باید برای حاکم، علم عادی (اطمینان) حاصل شود. ادله ما عبارت است از: ممنوعیت عمل به ظن الا ما خرج بالدلیل،خلاف قاعده بودن قسامه از جهت به‏کارگیری سوگند از سوی مدعِی، حکمت ذکر لوث در روایات، وجود مخالفان اعتبار لوث، احتیاط در دما، قاعده درأ، امکان تحصیل علم عادی برای حاکم با ابزار جدید.