Judgment

Judgment

Relative Jurisdiction of the Court of Conciliation and Its Effects on Adjudication in Judicial Authorities

Document Type : Scientific

Author
Assistant Professor, Department of Law, Isfahan (Khorasgan) Branch, Islamic Azad University, Isfahan, Iran, (Corresponding Author), kafi.law@gmail.com
Abstract
Relative jurisdiction of judicial authorities refers to the competence and discretion assigned among courts with identical intrinsic jurisdiction, taking into account the subject matter of the disputes as well as the type and degree of offenses. This type of jurisdiction has recognized applications under the current laws of the country. For instance, Criminal Courts One and Two, despite having the same intrinsic jurisdiction over criminal offenses, possess relative jurisdiction with respect to each other. This is confirmed by Note 2 of Article 314 of the Code of Criminal Procedure (2013) and the Binding Precedent No. 752 dated 24/8/2016 of the General Board of the Supreme Court. The Court of Conciliation is also a judicial authority with relative jurisdiction. Pursuant to Article 12 of the Law on Dispute Resolution Councils (22/9/2023), it has competence over a range of civil, family, and criminal matters. Although a literal reading of the enumerated competencies in the aforementioned article may suggest that this court is an exceptional (specialized) court with intrinsic jurisdiction, in reality, the Court of Conciliation possesses relative jurisdiction in relation to civil, criminal (Courts One and Two), and family courts for the matters specified in the article. Consequently, in cases involving ancillary or related claims or multiple charges against a defendant, the court possessing broader legal authority will adjudicate all related disputes and multiple offenses, exercising greater powers than the Court of Conciliation in the adjudication of these claims and offenses.
Keywords

  1. ابهری، حمید. (1389). اختلاف در صلاحیت در آیین دادرسی مدنی ایران، فصلنامه حقوق، مجله دانشکده حقوق و علوم سیاسی، شماره 4.
  2. بحیرایی، امیرحسین؛ الهام، غلامحسین. (1399). رسیدگی‌های بدون کیفرخواست در حقوق ایران و انگلستان، پژوهش‌نامه حقوق تطبیقی، شماره ۲.
  3. بسامی، مسعود. (1398). تحلیل تعدد معنوی جرم در حقوق کیفری ایران، فصلنامه پژوهش حقوق کیفری، شماره 29.
  4. بیگ‌زاده، جلال؛ رهامی، محسن؛ ناجی زواره، مرتضی. (1398). بازپژوهشی تعدد جرائم و مجازات‌های حدی در فقه مذاهب اسلامی، مجله پژوهش‌های فقهی، شماره 1.
  5. جعفری لنگرودی، محمدجعفر. (1388). مبسوط در ترمینولوژی حقوق، جلد 3، تهران: گنج دانش.
  6. جعفری لنگرودی، محمدجعفر. (1381). ترمینولوژی حقوق، تهران: گنج دانش.
  7. حسن‌زاده، مهدی. (1392). اقامه دعاوی طاری در خارج از مهلت، فصلنامه پژوهش حقوق خصوصی، شماره 4.
  8. حسن‌زاده، مهدی؛ فتحی، بدیع. (1399). توسعه صلاحیت نسبی ناشی از ارتباط دعاوی در ایران و فرانسه با نگاهی به رویه قضایی، مجله حقوقی دادگستری، شماره ۱۰۹.
  9. حسنی، محمدحسن؛ مجیدی، سید محمود. (1400). گونه‌شناسی و کیفرگذاری تعدد جرم در حقوق ایران و اردن، پژوهشنامه حقوق کیفری، شماره 2.
  10. حیدری، مسعود؛ جعفری، محمدجواد؛ اعظمی، علی‌اصغر. (1397). بررسی تعدد نتیجه و مقایسه آن با تعدد جرم، فصلنامه پژوهش حقوق کیفری، شماره 25.
  11. خالقی، علی. (1388). آیین دادرسی کیفری، تهران: مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های حقوقی شهر دانش.
  12. خالقی، ابوالفتح؛ میرزائی، زهرا. (1400). دستاوردها و چالش‌های تعدد و تکرار جرم در قانون کاهش مجازات حبس تعزیری مصوب 1399 با رویکرد کاربردی، دوفصلنامه تمدن حقوقی، شماره 9.
  13. خانی، میرحامد؛ دهقاندار، مجتبی. (1403). نقدی بر قانون شورای حل اختلاف مصوب 1402، در آیینه قانون آیین دادرسی کیفری موضوعه، فصلنامه فقه جزای تطبیقی، شماره 3.
  14. دهقانی، علی؛ آشوری، محمد. (1396). نقدی بردادگاه‌های کیفری اختصاصی در ایران، مجله پژوهش‌های حقوق جزا و جرم‌شناسی، شماره 15.
  15. سعیدی ابواسحقی، حجت‌الله؛ پوروافرانی، حسن. (1397). مهم‌ترین چالش‌های عملی رسیدگی مستقیم به برخی جرائم در دادگاه به جانشینی نهاد تعقیب در حقوق کیفری کنونی ایران، مجله مطالعات حقوق تطبیقی، شماره 2.
  16. سیاه منصور، جمشید؛ امتحانی، احمدرضا؛ پایدارفرد، علی. (1401). مبانی تعدد و تکرار جرم در پرتو آموزه‌های جرم‌شناختی، فصلنامه تمدن حقوقی، شماره 13.
  17. شمس، عبدالله. (1384). آیین دادرسی مدنی، جلد 2، تهران: دراک.
  18. صدرزاده افشار، سید محسن. (1385). آیین دادرسی مدنی و بازرگانی دادگاه‌های عمومی و انقلاب، تهران: جهاد دانشگاهی ـ واحد دانشگاه علامه طباطبایی.
  19. فتحی، بدیع. (1403). نقد و تحلیل صلاحیت‌های دادگاه صلح، فصلنامه علمی پژوهشی حقوق خصوصی، شماره 47.
  20. فتحی، محمدجواد؛ عباس‌زاده، محمد. (1402). قواعد صلاحیت نسبی دادگاه‌های کیفری در حقوق ایران و انگلستان، مجله مطالعات حقوق تطبیقی، شماره 1.
  21. قدرتی، یدالله؛ جانی‌پور، علی؛ بابایی، داریوش. (1400). مطالعه تطبیقی مبانی، قلمرو و آثار تشدید مجازات (تعدد جرم) در نظام حقوقی ایران و فرانسه، فصلنامه علمی تحقیقات حقوق آزاد، شماره 51.
  22. قربانیان، عباسعلی؛ مزیدی شرف‌آبادی، علی؛ منصوری، سیدمهدی. (1399). بررسی تطبیقی عدول از صلاحیت‌ها در نظام‌های کیفری ایران و فرانسه، فصلنامه تحقیقات حقوق خصوصی و کیفری، شماره 44.
  23. کافی، مصطفی؛ شکرچی‌زاده، محسن؛ توکلی، احمدرضا. (1401). پرداخت غرامت به بزه‌دیده در جرائم غیرعمد موجب دیه با نگاهی به فقه و حقوق فرانسه، فصلنامه مطالعات فقه اقتصادی، شماره 1.
  24. کاویار، حسین؛ امینی، مهدی. (1403). صلاحیت دادگاه صلح در قانون شوراهای حل اختلاف مصوب 1402، فصلنامه علمی دیدگاه‌های حقوق قضایی، شماره 106.
  25. گرامی، حسین؛ فرهمند، مجتبی. (1402). فرایند رسیدگی به دعاوی در دادگاه‌های صلح در پرتو ظرفیت‌های حقوق موضوعه، فصلنامه علمی آراء، شماره 15.
  26. گلدوست جویباری، رجب. (1396). آیین دادرسی کیفری، تهران: جنگل.
  27. گلدوست جویباری، رجب؛ اشرافی، محمود؛ ناظریان، حسین. (1391). صلاحیت تخصصی یا اختصاصی محاکم، فصلنامه تحقیقات حقوقی، شماره 58.
  28. متین دفتری، احمد. (1381). آیین دادرسی مدنی و بازرگانی، تهران: مجد.
  29. مدنی، سید جلال‌الدین. (1376). آیین دادرسی مدنی، تهران: پایدار.
  30. مصدق، محمد. (1392). آیین دادرسی کیفری، تهران: جنگل.
  31. ملکی، علی. (1399). کیفرگذاری تعدد جرم با رویکرد قانون کاهش مجازات حبس تعزیری، فصلنامه علمی ـ حقوقی قانون‌یار، شماره 16.
  32. مهاجری، علی. (1389). آیین قضاوت مدنی در محاکم ایران، تهران: فکرسازان.
  33. نوربها، رضا. (1382). زمینه حقوق جزای عمومی، تهران: دادآفرین.
  34. واحدی، قدرت‌الله. (1382). آیین دادرسی مدنی (کتاب اول)، تهران: میزان.
  35. هرمزی، خیرالله. (1393). توسعه صلاحیت یا صلاحیت تبعی، فصلنامه پژوهش حقوق خصوصی، شماره 6.
  36. هرمزی، خیرالله؛ فتحی، بدیع. (1400). گسترش دامنه صلاحیت ذاتی ناشی از ارتباط دعاوی مدنی؛ مطالعه تطبیقی در حقوق ایران و فرانسه با تأکید بر رویه قضایی، فصلنامه مطالعات حقوق خصوصی، شماره 1.
Volume 25, Issue 122
Summer 2025
Pages 177-197

  • Receive Date 02 March 2025
  • Revise Date 06 May 2025
  • Accept Date 09 September 2025