Judgment

Judgment

Climate Lawsuits Against Carbon Emissions and Fossil Fuels From Lahore to The Hague and Their Impact On The Transition to Clean Energy

Document Type : Scientific

Authors
Valiollah Nasiri 1
Saleh Rezaei Pishrobat 2
Hojjat Salimi Turkmani 3
1 Ph.D. Student in International Law, Islamic Azad University, Maragheh Branch, Maragheh, Iran. valinasiri58@yahoo.com , javan-j@um.ac.ir
2 Associate professor, Nuclear Science and Technology Research Institute, Tehran, Iran. (Corresponding Author). srezaei@aeoi.org.ir
3 Associate professor of Shahid Madani University of Azerbaijan, Tabriz, Iran. salimi@azaruniv.ac.ir
10.22034/judg.2026.2060755.1470
Abstract
Climate litigation is a dynamic solution to combat greenhouse gas emissions. Although the green litigation mechanism has its roots in the countries of the global North, today it is a common mechanism for combating carbon emissions even in the countries of the global South, and its scope extends from the "International Court of Justice in The Hague, Netherlands" to the "Lahore High Court in Pakistan". This study, using a "descriptive-analytical" method, seeks to examine how the spread of climate litigation leads to the modification of energy production and consumption patterns. The results of the study show that the spread of climate litigation against greenhouse gas emitters has faced governments and the world's largest fossil fuel companies with a fateful choice: the green transition. Otherwise, they will increasingly find themselves involved in climate litigation. The research findings indicate that climate lawsuits, by targeting large carbon emitters, have accelerated the energy transition (transition from fossil fuels to clean energy sources), and the decisions issued in these cases, due to their persuasive power and evidentiary power, can be influential and decisive in changing and correcting undesirable patterns of energy production and consumption.









 
Keywords
Damage
Environment
Paris Agreement
Renewable Energy
Zero Carbon

Subjects

1.         آشوری، محمد. (1386). آیین دادرسی کیفری، جلد اول، چاپ دوازدهم، تهران: سمت.
2.         آشوری، محمد. (1384). آیین دادرسی کیفری، جلد دوم، چاپ ششم، تهران: سمت.
3.         امیدی، جلیل. (1383). علوم جنایی (مجموعه مقالات)، تهران: سمت.
4.         بخشی‌زاده ‌اهری، امین و سلیمی، صادق. (1394). تحلیل ماده به ماده: قانون آیین دادرسی کیفری 1392 در مقایسه با قوانین سابق، چاپ سوم، تهران: جنگل.
5.         بسامی، مسعود. (۱۳۹۸). تحلیل تعدد معنوی در حقوق کیفری ایران، پژوهش حقوق کیفری، دورۀ 8، شمارۀ ۲۹، ۶۹-۱۰۰.
6.         بکاریا، سزار. (1389). جرایم و مجازات‌ها، ترجمۀ محمدعلی اردبیلی، چاپ ششم، تهران: میزان.
7.         حاجی‌وند، امین؛ عسکری، پروین و علیزاده، امین. (1402). درآمدی بر روش مدل‌سازی توصیف جزایی قاعده‌مند با انطباق رویکرد کلی نسبت به جرایم علیه امنیت، تمدن حقوقی، دورۀ 6، شمارۀ 16، 165-180.
8.         حسینی، سیدحمید؛ محمودی ‌جانکی، فیروز و پاکزاد، بتول. (1402). حق بر مجازات‌نشدن؛ چیستی و هستی، مجلۀ حقوقی دادگستری، دورۀ 87، شمارۀ 123، 95-117.
9.         خالقی، علی. (۱۳۹۷). نکته‌ها در قانون آیین دادرسی کیفری، چاپ یازدهم، تهران: شهر دانش.
10.      دهخدا، علی‌اکبر. (1395). لغت‌نامه دهخدا، چاپ بیست‌وششم، تهران: دانشگاه تهران.
11.      رحمدل، منصور. (1399). حقوق دفاعی متهم: مفهوم و ابعاد مختلف آخرین دفاع متهم، آموزه‌های حقوق کیفری، دورۀ 17، شمارۀ 19، 99-122.
12.      شهسواری، سجاد؛ مؤذن‌زادگان، حسنعلی و رایجیان اصلی، مهرداد. (1402). مشارکت بزه‌دیده در فرایند دادرسی؛ مبانی، چالش‌ها و راهکارها، فصلنامۀ دیدگاه‌های حقوق قضایی، دورۀ 28، شمارۀ 102، 127-164.
13.      طهماسبی، جواد. (1394). آیین دادرسی کیفری، جلد اول، چاپ اول، تهران: میزان.
14.      طهماسبی، جواد. (1396). آیین دادرسی کیفری، جلد سوم، چاپ اول، تهران: میزان.
15.      عمید، حسن. (1381). فرهنگ فارسی عمید، چاپ هفتم، تهران: امیرکبیر.
16.      فتاحی، مختار. (1396). بررسی کیفری و جزایی توصیف جرم، قانون‌یار، 1، 175-188.
17.      فرج‌اللهی، رضا. (۱۳۷۵). بررسی تحولات حقوق جزای فرانسه در قانون اخیر، مجلۀ حقوقی و قضایی دادگستری، شمارۀ ۱۷ و ۱۸.
18.      فرح‌بخش، مجتبی. (1385). مفهوم و مبانی حقوق دفاعی متهم، مجلۀ حقوقی دادگستری، دورۀ 70، شمارۀ 57-56، 111-136.
19.      فلاحی، ابوالقاسم. (۱۳۹۳). ملاک تشخیص درجه در مجازات‌های متعدد، فصلنامۀ رأی، مطالعات آرای قضایی، شمارۀ ۹.
20.      کارخانه، رضا؛ ابوعطا، محمد و روحانی‌مقدم، محمد. (1399). نقش وکیل در جلوگیری از اطالۀ دادرسی در حقوق ایران و اسناد بین‌المللی، تحقیقات حقوقی بین‌المللی، دورۀ 13، شمارۀ 47، 369-391.‎
21.      گلدوست‌ جویباری، رجب؛ میرکمالی، علی‌رضا و قبلی، ژاله. (1397). نوآوری‌های آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 دربارۀ حقوق دفاعی متهم در مرحلۀ تحقیقات مقدماتی، دانش و پژوهش حقوقی، دورۀ 4، شمارۀ 1، 77-100.
22.      مستقیمی، مسلم. (1397). تضمین حقوق متهم در قوانین جزایی ایران،‎ قانون‌یار، دورۀ 2، شمارۀ 7، 351-364.
23.      معتمدی‏زاده، محمدرضا؛ دلیر، حمید و احمدی موسوی، مهدی. (1401). علل اطالۀ دادرسی در امورکیفری؛ چرایی و راهکارها، فصلنامۀ علمی مطالعات فقه اقتصادی، 4، شمارۀ ویژه (ویژه‌نامۀ جستارهای نوین فقه و حقوق 1401)، 603-620.
24.      معین، محمد. (۱۳۷۱). فرهنگ فارسی معین، جلد اول، چاپ هشتم، تهران: سپهر.
25.      منصورآبادی، عباس و فروغی، فضل‌الله. (1396). آیین دادرسی کیفری 1، چاپ دوم، تهران: میزان.
26.      نجف‌آبادی، سعیدهادی و آیتی، سیدمحمدرضا. (۱۳۹۵). تبدیل و جایگزینی مجازات‌های اسلامی (حدود و تعزیرات) متناسب با مقتضیات زمان، پژوهش‌های فقه و حقوق اسلامی، دورۀ 13، شمارۀ 46، ۸۹-۱۱۲.
27.      وحدت، مهدی؛ اسفندیار، ایمان و غلامی، حمید. (۱۴۰۰). بررسی اخف یا اشد بودن مجازات شلاق و جزای نقدی در بزه توهین در پرتو قانون کاهش مجازات حبس تعزیری، فصلنامۀ رأی (مطالعات آرای قضایی)، دورۀ 10، شمارۀ 35، 41-65.
28.  Assad, R. M. (2023). “Advancing Justice: the Significance of Changing Accusation in the First Instance under Criminal Procedure Law”, European International Journal of Multidisciplinary Research and Management Studies, 3(07), 1-4.
29.      سامانۀ ملی آرای قضایی، آخرین بازدید 20/06/1404:
30.      دادنامۀ شمارۀ 9109970222200970، مورخ 09/08/1391، صادره از شعبۀ 22 دادگاه تجدیدنظر استان تهران، ‌دسترسی‌پذیر در: https://ara.jri.ac.ir/Judge/Text/1096
31.      دادنامۀ شمارۀ 9209970223900026، مورخ 31/01/1392، صادره از شعبۀ 39 دادگاه تجدیدنظر استان تهران، دسترسی‌پذیر در: https://ara.jri.ac.ir/Judge/Text/3976
32.      دادنامۀ شمارۀ 9309982888101178، مورخ 24/01/1395، صادره از شعبۀ 19 دادگاه تجدیدنظر استان تهران، ‌دسترسی‌پذیر در: https://ara.jri.ac.ir/Judge/Text/29040
33.      دادنامۀ شمارۀ 9409982143400529، مورخ 29/08/1395، صادره از شعبۀ 31 دادگاه تجدیدنظر استان تهران، ‌دسترسی‌پذیر در: https://ara.jri.ac.ir/Judge/Text/33192
34.      دادنامۀ شمارۀ 9409982839100395، مورخ 17/06/1395، صادره از شعبۀ 38 دیوان عالی کشور، ‌دسترسی‌پذیر در: https://ara.jri.ac.ir/Judge/Text/34692
35.      دادنامۀ شمارۀ 998، مورخ 20/11/1394، صادره از شعبۀ 1046 دادگاه کیفری دو تهران، ‌دسترسی‌پذیر در: https://ara.jri.ac.ir/Judge/Text/33192
36.      دادنامۀ بدون شماره، مورخ 04/09/1396، صادره از شعبۀ نامعلوم دیوان عالی کشور، ‌دسترسی‌پذیر در: https://ara.jri.ac.ir/Judge/Text/38221
 

  • Receive Date 16 May 2025
  • Revise Date 14 October 2025
  • Accept Date 02 February 2026