Judgment

Judgment

Examination of Claim for the Proof of Fraud and Deception Influencing the Issuance of a Judgment

Document Type : Scientific

Authors
Alireza Pouresmaeili 1
Abbas Borzoei 2
1 Associate Professor, Department of Law, Faculty of Theology, Hakim Sabzevari University, Sabzevar (Correspondant Author), a.pouresmaeili@hsu.ac.ir
2 Assistant Professor, Department of Law, Faculty of Theology, Hakim Sabzevari University, Sabzevar, iran. abbas5748@yahoo.com
10.22034/judg.2024.2039784.1324
Abstract
The lawsuit for proving effective fraud and deceit leading to a conviction is one of the complex and less-explored issues in Iranian judicial practice, which requires a deeper examination due to the intersection of civil and criminal matters. Some courts condition the hearing of such a claim on the resolution of the related criminal complaint, while under the general principles of civil procedure, a civil lawsuit should only be suspended when there is a complete and necessary connection between the two cases. The objective of this paper is to thoroughly investigate the legal position of the lawsuit for proving fraud and deceit within the Iranian legal system, with a comparative view of French civil procedure. The research method employed is descriptive-analytical, utilizing library resources and examining laws, regulations, judicial precedents, and opinions of legal scholars to analyze the concepts and provide legal solutions for addressing the ambiguities surrounding this lawsuit. Furthermore, the study conducts a comparative analysis between the Iranian and French legal systems concerning fraud and deceit cases, aiming to present a comprehensive and accurate approach for appropriately distinguishing and handling civil and criminal claims related to fraud and deceit.
Keywords
Extraordinary Means of Review
retrial
award
fraud and deceit action
Civil Procedure Act (Code)
  1. افتخاز جهرمی، گودرز؛ السان، مصطفی (1399)، آیین دادرسی مدنی، جلد 3، تهران، نشر میزان.
  2. امام خمینی، سید روح‌الله الموسوی (1421)، کتاب‌البیع، جلد 2، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینى.
  3. انصاری، علی (1388)، «مفهوم و معنای حسن نیت در حقوق ایران و فرانسه»، مدرس علوم انسانی ـ پژوهش‌های حقوق تطبیقی، دوره 13، شماره 4، صص 46-19.
  4. بحیری، محمد عبد الوهاب (1376)، حیله‌های شرعی ناسازگار با فلسفه فقه، مترجم: حسین صابری، مشهد، بنیاد پژوهش‌های اسلامی آستان قدس رضوی.
  5. بروجردی، محمد (1316)، «مواد امتحانی مستخدمین قضایی: اصول محاکمات حقوقی»، مجموعه حقوقی، شماره 38، صص 18-15.
  6. بهشتی، محمدجواد؛ مردانی، نادر (1381)، «بررسی تحلیلی اعاده دادرسی بر اساس قانون جدید آیین دادرسی مدنی مصوب 1379»، مجله کانون وکلا، شماره 176، صص142-123.
  7. حسن‌زاده، مهدی (1390)، «مطالعه تطبیقی جهات اعاده دادرسی در حقوق ایران و فرانسه»، نشریه پژوهش‌های حقوق تطبیقی، دوره پانزدهم، شماره 4، صص 14-1.
  8. حسن‌زاده، منصوره (1401)، کد مدنی فرانسه (حقوق قراردادها، تعهدات و ادله اثبات دعوا)، تهران، شرکت سهامی انتشار.
  9. حیاتی، علی‌عباس (1397)، «تحلیل نقادانه «اعاده دادرسی» در قانون آیین دادرسی مدنی ایران با مطالعه تطبیقی در حقوق فرانسه»، نشریه پژوهش‌نامه انتقادی متون و برنامه‌های علوم انسانی، شماره 57، صص 309-289.
  10. دهقانی فیروزآبادی، حسین (1399)، حیله در دادرسی مدنی، تهران، انتشارات فکرسازان.
  11. رحمدل، منصور (1383)، «ورشکستگی به تقلب»، پژوهش‌های حقوقی، دوره 3، شماره 6، صص 173-155.
  12. الشاطبی، ابواسحاق ابراهیم بن موسی (1420ق)، الموافقات فی اصول الشریعه، حققه و علق علیه خالد عبدالفتاح شبل، جلد 2، بیروت، مؤسسه الکتب الثقافیه.
  13. شایگان، اسماعیل (1402)، قواعد اروپایی آیین دادرسی مدنی، تهران، شرکت سهامی انتشار.
  14. شیخ طوسی، ابوجعفر محمد بن حسن (1387ق)، المبسوط فی فقه الإمامیه، محقق: محمدتقی کشفی و محمدباقر بهبودی، جلد 5، تهران، المکتبه المرتضویه لإحیاء الآثار الجعفریه.
  15. شمس، عبدالله (1395)، آیین دادرسی مدنی (دوره پیشرفته)، جلد 2، تهران، انتشارات دراک.
  16. کاتوزیان، ناصر (1376)، اعتبار امر قضاوت شده در دعوای مدنی، تهران، نشر دادگستر.
  17. کاتوزیان، ناصر؛ عباس‌زاده، محمدهادی (1392)، «حسن نیت در حقوق ایران»، مطالعات حقوق خصوصی، دوره 43، شماره 3، صص 186-167.
  18. کریمی، عباس (1386)، آیین دادرسی مدنی، تهران، انتشارات مجد.
  19. متین دفتری، احمد (1381)، آیین دادرسی مدنی و بازرگانی، تهران، انتشارات مجد.
  20. محسنی، حسن (1400)، اداره جریان دادرسی مدنی، تهران، شرکت سهامی انتشار.
  21. مردانی، نادر؛ بهشتی، محمدجواد (1385)، آیین دادرسی مدنی، جلد 2، تهران، انتشارات میزان.
  22. مصدق، محمد (1396)، دستور در محاکم حقوقی، تهران، شرکت سهامی انتشار.
  23. نجفى، محمدحسن (1404ق)، جواهرالکلام فی شرح شرائع‌الاسلام، محقق: عباس قوچانى و على آخوندى، جلد 32، ‌بیروت، دار احیاء التراث العربی.
  24. نهرینی، فریدون (1390)، «اصول حاکم بر اعاده دادرسی»، فصلنامه تحقیقات حقوقی، دوره 14، شماره 55، صص27-1.
  25. واحدی، جواد (1381)، اعاده دادرسی در امور مدنی، در «تحولات حقوق خصوصی»، زیر نظر ناصر کاتوزیان، تهران، انتشارات دانشگاه تهران.

ب) منابع لاتین

  1. Fraud and Deceit Action as a Remedy for Violation of Rent Control Eviction Provisions (Cases Noted). (1951). Columbia Law Review, 51 (7), 909–911. https://doi.org/10.2307/1118791.
  2. Herzog, P. E., & Weser, M. (2014). Civil procedure in France. Springer.
  3. Pédamon, C. (2015). 28. Theory of fraud in French law: fraus omnia corrumpit–old law, new opportunities?. Research Handbook on International Financial Crime, edited by Barry Rider, 338.‏
Judgment
Volume 23, Issue 116
Winter 2024
Pages 57-71

  • Receive Date 28 August 2024
  • Revise Date 18 September 2024
  • Accept Date 20 September 2024