Judgment

Judgment

Comparative Analysis of the Role of "Legal Experts" in Iran’s Judicial System

Document Type : Scientific

Authors
Mostafa Elsan 1
MohammadReza Fathi 2
Rasoul Kazemzadeh 3
1 Associate Professor, Faculty of Law, Shahid Beheshti University, Tehran, Iran, (Corresponding author), mostafaelsan@yahoo.com
2 PhD Student of Private Law, University of Shahid Beheshti, Tehran, Iran, mr.fathi1401@gmail.com
3 Master of Private Law, Farabi Campus, Islamic Azad University, Urmia Branch, Iran, elsansbu@gmail.com
10.22034/judg.2025.2050340.1365
Abstract
A prevailing view in Iran’s legal and judicial community holds that only factual matters in a dispute may be referred to expert examination, while legal issues fall exclusively within the judge’s authority and cannot be delegated to an expert (in the general sense). This article seeks to demonstrate that employing legal scholars as experts can serve as a valuable aid to judges in accurately analyzing both factual and legal aspects of a case. Strengthening this perspective—given the unusually high caseload burdening the judiciary—would enhance the speed of adjudication and increase the number of well-reasoned, legally sound rulings. At the same time, potential drawbacks and risks of this approach must be scrutinized and mitigated to prevent abuses such as collusion, corruption, or misuse of expert opinions. Crucially, the legal expert’s role must never extend to decisive case adjudication; the judge retains full discretion to consider all evidence, arguments, and the expert’s opinion while rendering a verdict, without being bound by the latter. This study examines the status of "legal experts" by analyzing relevant provisions in U.S. federal civil procedure and evidence laws, as well as federal judicial practice, ultimately proposing actionable solutions for Iran’s legal system.
Keywords
Legal Matters؛ Expert Witness؛ Legal Scholars&rsquo
Opinions؛ Comparative Study؛ Factual Matters

Subjects

  1. آیین‌نامه اجرایی قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب (مصوب 1373).
  2. افتخارجهرمی، گودرز، السان، مصطفی (1403)، آیین دادرسی مدنی، جلد دوم، چاپ چهارم، تهران: میزان.
  3. بادینی، حسن، داوودی، حسین، (1398)، جستاری نقادانه بر تعیین سبب مسئول در بین اسباب متعدد با ارجاع امر به کارشناس با مطالعه تطبیقی، فصلنامه تحقیق و توسعه در حقوق تطبیقی، دوره 2، شماره 3.
  4. داودی بیرق، حسین، السان، مصطفی (1403)، آیین دعاوی خانوادگی، تهران: مرکز مطبوعات و انتشارات قوه قضاییه.
  5. رأی شماره 14021334 به تاریخ 1/5/1402 شعبه 20 دادگاه حقوقی مجتمع قضایی شهید بهشتی تهران،
  6. سنگلجی، محمد (1381)، آیین دادرسی در اسلام، تهران: حدیث امروز.
  7. صورت‌جلسه نشست قضایی مورخ 14/1/1399 استان کردستان/ شهر کامیاران.
  8. غمامی، مجید، اشراقی آرانی، مجتبی، (1389)، تفکیک امر حکمی از امر موضوعی در دادرسی مدنی تبیین نظریه عمومی، فصلنامه مطالعات حقوق خصوصی دانشگاه تهران، دوره 40، شماره 2.
  9. غمامی، مجید، محسنی، حسن (1403)، آیین دادرسی مدنی فراملی، چاپ هفتم، تهران: شرکت سهامی انتشار.
  10. کاتوزیان، ناصر (1403)، اثبات و دلیل اثبات، جلد اول، چاپ سیزدهم، تهران: میزان.
  11. کاظم‌زاده، رسول (1402)، آرای قضایی در پرتو تحلیل اقتصادی و فلسفی، تهران: جنگل.
  12. کریمی، محمد، کاشانی، جواد، محبی، محسن و نصیران، داود، (141)، لکس مرکاتوریا قانونی کارآمد برای بازرگانان، پژوهشنامه بازرگانی، دوره 26، شماره 103.

لغت‌نامه دهخدا.

  1. محسنی، حسن (143)، اداره جریان دادرسی مدنی بر پایه همکاری و در چارچوب اصول دادرسی، چاپ هشتم، تهران: شرکت سهامی انتشار.
  2. موسوی خمینی، روح‌الله (1387)، تحریرالوسیله، جلد دوم، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره).
  3. نجفی، محمدحسن بن باقر (1392)، جواهرالکلام فی شرح شرائع‌الاسلام، جلد پنجم، قم: دفتر انتشارات اسلامی.
  4. نشست قضایی به تاریخ 14/1/1399 استان کردستان، شهر کامیاران، با موضوع «امکان ارجاع به کارشناس خبره با وجود کارشناس رسمی».
  5. نشست قضایی به تاریخ 19/1/1380 استان کهگیلویه و بویراحمد، شهر یاسوج با موضوع «جواز استفاده از کارشناس خبره محلی پس از اعتراض به نظر کارشناس رسمی».
  6. نشست قضایی به تاریخ 21/9/1396 استان فارس، شهر زرین‌دشت، با موضوع «امکان ارجاع امر به کارشناس غیررسمی (خبره) توسط قاضی دادگاه با وجود کارشناسان رسمی».
  7. نظریه مشورتی شماره 7/1400/1213 به تاریخ 26/2/1401 اداره حقوقی قوه قضاییه.

ب) انگلیسی (حقوق و رویه قضایی ایالات متحده آمریکا)

  1. Federal Rules of Civil Procedure.
  2. H. Paul Breslin & Joseph P. McMonigle, The Use of Expert Testimony in Actions Against Attorneys, 47 INS. COUNS. J, 1980.
  3. Rawicki, Bennett; Ashbey Morgan, and Matt Scorcio, A Preliminary Legal Opinion—A New Procedure to Make Civil Litigation More Efficient, Review of Litigation, Vol. 41, Winter 2021.
  4. Daubert v. Merrell Dow Pharmaceuticals, Inc., 509 U.S. 579 (1993); At: https://supreme.justia.com/cases/federal/us/509/579/
  5. Federal Rules of Civil Procedure, Rule 26. Duty to Disclose; General Provisions Governing Discovery.
  6. Federal Rules of Evidence, Rule 702. Testimony by Expert Witnesses.
  7. Hasani, Alvaro, Putting History on the Stand: A Closer Look at the Legitimacy of Criticisms Levied against Historians Who Testify as Expert Witnesses, Whittier Law Review, Vol. 34, 2012-2013.
  8. Note, Expert Legal Testimony, Harvard Law Review, Vol. 97, 1984.
  9. Rook, Lance W., Listening to Zantac: The Role of Non-Prescription Drugs in Health Care Reform and the Federal Tax System, Tennessee Law Review, Vol. 62, 1994.
  10. Williams, Mandi L.,The history of Daubert and its effect on toxic tort class action certification, The Review of Litigation; Austin Vol. 22, Iss. 1, Winter 2003.
  11. World Health Organization (WHO), International Agency for Research on Cancer (IARC), IARC Monographs on the Evaluation of Carcinogenic Risks to Humans, Vol. 94, Ingested Nitrate and Nitrite, and Cyanobacterial Peptide Toxins, Lyon, France, 2010.

 

Judgment
Volume 25, Issue 121
Summer 2025
Pages 192-210

  • Receive Date 09 January 2025
  • Revise Date 06 February 2025
  • Accept Date 20 February 2025