Judgment

Judgment

The Legal Scope of Determining and Converting Criminal Charges by Judicial Authorities and Its Implications

Document Type : Scientific

Authors
1 Assistant Prof., Department of Law, Faculty of Administrative Sciences and Economics, University of Isfahan, Isfahan, Iran. ghaemfard110@gmail.com
2 Hamid Ghorbani Seeni: Graduate of Master in Criminal Law and Criminology, Department of Law, Faculty of Administrative Sciences and Economics, University of Isfahan, Isfahan, Iran. hamidghorbaniseeni@gmail.com
3 Ph.D Student in Criminal Law and Criminology, Department of Criminal Law, Faculty of Law and Political Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran.(Corresponding Author) ftm.mohseni93@gmail.com
Abstract
Article 280 of the Iranian Code of Criminal Procedure (2014) adopts an innovative approach by obliging the trial court to convert criminal charges whenever the previously determined accusation proves to be incorrect. Conversely, during the prosecutorial stage, the determination of criminal charges initially lies within the competence of the prosecuting and investigating authorities, who may modify it until the completion of the preliminary investigation. Using a descriptive–analytical method and based on library research, this study examines the legal scope and implications of determining and converting criminal charges by judicial authorities at different stages of criminal proceedings. The findings indicate that the extent of judicial duty in this area varies according to the procedural stage: while at the prosecution stage, determination of the charge constitutes the initial legal characterization of the act, at the trial stage, converting the charge involves revision or correction of that earlier characterization. Converting the charge, whether from a lesser to a more severe offense or vice versa, may serve the realization of judicial justice and prevent erroneous judgments; however, it can simultaneously endanger the accused’s right of defense due to the omission or weakening of certain procedural safeguards. Moreover, although the legislature’s purpose in establishing this mechanism was to prevent prolongation of proceedings, in practice, the requirement of re-notification of charges and obtaining new defenses may itself extend the duration of adjudication.




 
Keywords

Subjects


 
1.         آشوری، محمد. (1386). آیین دادرسی کیفری، جلد اول، چاپ دوازدهم، تهران: سمت.
2.         آشوری، محمد. (1384). آیین دادرسی کیفری، جلد دوم، چاپ ششم، تهران: سمت.
3.         امیدی، جلیل. (1383). علوم جنایی (مجموعه مقالات)، تهران: سمت.
4.         بخشی‌زاده ‌اهری، امین و سلیمی، صادق. (1394). تحلیل ماده به ماده: قانون آیین دادرسی کیفری 1392 در مقایسه با قوانین سابق، چاپ سوم، تهران: جنگل.
5.         بسامی، مسعود. (۱۳۹۸). تحلیل تعدد معنوی در حقوق کیفری ایران، پژوهش حقوق کیفری، دورۀ 8، شمارۀ ۲۹، ۶۹-۱۰۰.
6.         بکاریا، سزار. (1389). جرایم و مجازات‌ها، ترجمۀ محمدعلی اردبیلی، چاپ ششم، تهران: میزان.
7.         حاجیوند، امین؛ عسکری، پروین و علیزاده، امین. (1402). درآمدی بر روش مدلسازی توصیف جزایی قاعدهمند با انطباق رویکرد کلی نسبت به جرایم علیه امنیت، تمدن حقوقی، دورۀ 6، شمارۀ 16، 165-180.
8.         حسینی، سیدحمید؛ محمودی ‌جانکی، فیروز و پاکزاد، بتول. (1402). حق بر مجازاتنشدن؛ چیستی و هستی، مجلۀ حقوقی دادگستری، دورۀ 87، شمارۀ 123، 95-117.
9.         خالقی، علی. (۱۳۹۷). نکته‌ها در قانون آیین دادرسی کیفری، چاپ یازدهم، تهران: شهر دانش.
10.      دهخدا، علی‌اکبر. (1395). لغت‌نامه دهخدا، چاپ بیست‌وششم، تهران: دانشگاه تهران.
11.      رحمدل، منصور. (1399). حقوق دفاعی متهم: مفهوم و ابعاد مختلف آخرین دفاع متهم، آموزههای حقوق کیفری، دورۀ 17، شمارۀ 19، 99-122.
12.      شهسواری، سجاد؛ مؤذنزادگان، حسنعلی و رایجیان اصلی، مهرداد. (1402). مشارکت بزه‌دیده در فرایند دادرسی؛ مبانی، چالش‌ها و راهکارها، فصلنامۀ دیدگاه‌های حقوق قضایی، دورۀ 28، شمارۀ 102، 127-164.
13.      طهماسبی، جواد. (1394). آیین دادرسی کیفری، جلد اول، چاپ اول، تهران: میزان.
14.      طهماسبی، جواد. (1396). آیین دادرسی کیفری، جلد سوم، چاپ اول، تهران: میزان.
15.      عمید، حسن. (1381). فرهنگ فارسی عمید، چاپ هفتم، تهران: امیرکبیر.
16.      فتاحی، مختار. (1396). بررسی کیفری و جزایی توصیف جرم، قانون‌یار، 1، 175-188.
17.      فرج‌اللهی، رضا. (۱۳۷۵). بررسی تحولات حقوق جزای فرانسه در قانون اخیر، مجلۀ حقوقی و قضایی دادگستری، شمارۀ ۱۷ و ۱۸.
18.      فرح‌بخش، مجتبی. (1385). مفهوم و مبانی حقوق دفاعی متهم، مجلۀ حقوقی دادگستری، دورۀ 70، شمارۀ 57-56، 111-136.
19.      فلاحی، ابوالقاسم. (۱۳۹۳). ملاک تشخیص درجه در مجازات‌های متعدد، فصلنامۀ رأی، مطالعات آرای قضایی، شمارۀ ۹.
20.      کارخانه، رضا؛ ابوعطا، محمد و روحانیمقدم، محمد. (1399). نقش وکیل در جلوگیری از اطالۀ دادرسی در حقوق ایران و اسناد بینالمللی، تحقیقات حقوقی بینالمللی، دورۀ 13، شمارۀ 47، 369-391.
21.      گلدوست جویباری، رجب؛ میرکمالی، علی‌رضا و قبلی، ژاله. (1397). نوآوری‌های آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 دربارۀ حقوق دفاعی متهم در مرحلۀ تحقیقات مقدماتی، دانش و پژوهش حقوقی، دورۀ 4، شمارۀ 1، 77-100.
22.      مستقیمی، مسلم. (1397). تضمین حقوق متهم در قوانین جزایی ایران، قانون‌یار، دورۀ 2، شمارۀ 7، 351-364.
23.      معتمدی‏زاده، محمدرضا؛ دلیر، حمید و احمدی موسوی، مهدی. (1401). علل اطالۀ دادرسی در امورکیفری؛ چرایی و راهکارها، فصلنامۀ علمی مطالعات فقه اقتصادی، 4، شمارۀ ویژه (ویژه‌نامۀ جستارهای نوین فقه و حقوق 1401)، 603-620.
24.      معین، محمد. (۱۳۷۱). فرهنگ فارسی معین، جلد اول، چاپ هشتم، تهران: سپهر.
25.      منصورآبادی، عباس و فروغی، فضل‌الله. (1396). آیین دادرسی کیفری 1، چاپ دوم، تهران: میزان.
26.      نجف‌آبادی، سعیدهادی و آیتی، سیدمحمدرضا. (۱۳۹۵). تبدیل و جایگزینی مجازات‌های اسلامی (حدود و تعزیرات) متناسب با مقتضیات زمان، پژوهش‌های فقه و حقوق اسلامی، دورۀ 13، شمارۀ 46، ۸۹-۱۱۲.
27.      وحدت، مهدی؛ اسفندیار، ایمان و غلامی، حمید. (۱۴۰۰). بررسی اخف یا اشد بودن مجازات شلاق و جزای نقدی در بزه توهین در پرتو قانون کاهش مجازات حبس تعزیری، فصلنامۀ رأی (مطالعات آرای قضایی)، دورۀ 10، شمارۀ 35، 41-65.
28.  Assad, R. M. (2023). “Advancing Justice: the Significance of Changing Accusation in the First Instance under Criminal Procedure Law”, European International Journal of Multidisciplinary Research and Management Studies, 3(07), 1-4.
29.      سامانۀ ملی آرای قضایی، آخرین بازدید 20/06/1404:
دادنامۀ شمارۀ 9109970222200970، مورخ 09/08/1391، صادره از شعبۀ 22 دادگاه تجدیدنظر استان تهران، ‌دسترسی‌پذیر در: https://ara.jri.ac.ir/Judge/Text/1096

  • Receive Date 09 March 2025
  • Revise Date 15 October 2025
  • Accept Date 28 January 2026