Judgment

Judgment

The Role of the Public Prosecutor in Defendants’ Acceptance of Criminal Convictions

Document Type : Scientific

Authors
1 1. PhD Student in Criminal Law and Criminology , University of Judicial Sciences and Administrative Services,Tehran, Iran,Vahiddadgostar1367@gmail.com
2 Prof, University of Judicial Sciences and Administrative Services,Tehran, Iran, Faridmohseni90@gmail.com
Abstract
The public prosecutor's reaction, as the representative of society, to criminal phenomena must be swift, inevitable, and decisive, and pursuit of offenders must continue uninterrupted through all stages of the proceedings and the enforcement of the judgment. However, where an offender accepts the first-instance court’s conviction and submits to the sentence imposed before the judgment becomes final, by accepting the judgment, the prosecutor’s decision to pursue an appeal on the ground of the disproportionate nature of the punishment, as provided for in Article 433(c) of the Code of Criminal Procedure, must be made in accordance with the principle of prosecutorial discretion. In dealing with the ambiguous and imprecise wording of Article 442 of the Code of Criminal Procedure, which was drafted by drawing upon Article 6 of the 1977 Law Amending Certain Laws of the Judiciary, the public prosecutor has encountered various challenges. The principal issues facing the prosecutor include whether appealing is a right or a duty; the prosecutor’s presence and role in the hearing concerning the application of sentence reduction under this leniency mechanism; the possibility of unilaterally withdrawing or waiving an appeal; and the possibility of making acceptance of the judgment subject to an agreement with the convicted person or their defence attorney. This applied research adopts an analytical-descriptive methodology. First, by analysing different viewpoints, it offers practical guidance for addressing the existing legal framework. It then puts forward proposals for legislative reform and for the adoption of appropriate measures by judicial authorities.
Keywords
Subjects

1.         آخوندی، محمود. (۱۳۹۰). آیین دادرسی کیفری، جلد دوم، چاپ سیزدهم، تهران: سازمان چاپ و انتشارات.
2.         آلت مئس، فرانسواز. (۱۳۸۵). قراردادی‌کردن حقوق کیفری: افسانه یا واقعیت، ترجمۀ رضا فرج‌الهی، مجله حقوقی دادگستری، شمارۀ ۵۴.
3.         ابوالحسنی، بهروز. (۱۳۸۸). نقش دادستان در تجدیدنظرخواهی از آرای کیفری، چاپ دوم، تهران: جنگل.
4.         افتخار جهرمی، گودرز و السان، مصطفی. (۱۳۹۹). آیین دادرسی مدنی، جلد دوم، چاپ دوم، تهران: بنیاد حقوقی میزان.
5.         توجهی، عبدالعلی. (۱۴۰۲). نهادهای ارفاقی در قانون مجازات اسلامی ۱۳۹۲، چاپ دوم، تهران: مرکز مطبوعات و انتشارات قوۀ‌ قضائیه.
6.         حجتی، سیدمهدی. (۱۳۸۴). تحلیلی از مادۀ 6 قانون اصلاح پاره‌ای از قوانین دادگستری، مجله کانون وکلا، شمارۀ ۱۹۱.
7.         خالقی، علی. (۱۳۹۶). آیین دادرسی کیفری، جلد دوم، چاپ سی‌وپنجم، تهران: شهر دانش.
8.         ذبحی، حسین. (۱۴۰۰). هزار اختیار، وظیفه و نمایندگی دادستان، چاپ دوم، تهران: انتشارات قوۀ قضائیه.
9.         راستابی، شهاب امین؛ پوربافرانی، حسن و خسروشاهی، قدرت‌الله. (۱۴۰۱). توافقی‌شدن آیین دادرسی کیفری و تبیین ارتباط آن با مشارکتی‌شدن دادرسی‌های جزایی، فصلنامه فقه جزای تطبیقی، دورۀ ۲، شمارۀ ۵.
10.      شاملو، باقر؛ سایبانی، علیرضا و نظافت، محمدرضا. (۱۴۰۱). حضور نمایندۀ دادستان در دادگاه و تأثیر آن بر دادرسی عادلانه، فصلنامه اندیشه حقوقی معاصر، دورۀ ۳، شمارۀ ۴.
11.      شکوهی مشهدی، بهنام و شکوهی مشهدی، مهدی. (۱۴۰۳). اسقاط یک‌سویه شکایت از رأی مدنی (نقد و بررسی رأی وحدت رویۀ شمارۀ ۸۱۹ هیئت عمومی دیوان عالی کشور)، دوفصلنامه نقد و تحلیل آرا قضایی، دورۀ ۳، شمارۀ ۵.
12.      شمس، عبدالله. (۱۳۸۷). آیین دادرسی مدنی دورۀ پیشرفته، جلد دوم، چاپ هفدهم، تهران: دراک.
13.      طحان نظیف، هادی و طهماسبی، محمدحسن. (۱۳۹۷). نقش دادستان در صیانت از حقوق و آزادی‌های عمومی در حقوق کیفری ایران، فصلنامه قضاوت، دورۀ ۱۸، شمارۀ ۹۳.
14.      فاضلی نیک، فاطمه و نیازپور، امیرحسن. (۱۳۹۶). عدالت توافقی نسبت به جرایم اشخاص حقوقی در مرحلۀ پیش‌دادرسی در حقوق ایران و ایالات متحدۀ آمریکا، فصلنامه پژوهش حقوق کیفری، شمارۀ ۲۱.
15.      قورچی بیگی، مجید. (۱۳۹۵)‌. ضرورت حضور دادستان در جلسۀ رسیدگی دادگاه، «از حضور صرف تا کنش فعالانه»، دوفصلنامه رویۀ قضایی، سال اول، شمارۀ ۱.
16.      کاتوزیان، ناصر. (۱۳۷۶). معمای تجدیدنظر در احکام و تعارض نیروهای اجتماعی، مجله دانشکده حقوق و علوم‌ سیاسی تهران، دورۀ ۳۸.
17.      کاظمی، مریم. (۱۳۹۱). تضمین بی‌طرفی دادگاه‌ با حضور نمایندۀ دادستان، دوفصلنامه راه وکالت، سال چهارم، شمارۀ ۸.
18.      کشکولیان، اسماعیل؛ حیدری، مسعود و اشرافی، محمود. (۱۴۰۰). مبانی فقهی و حقوقی اعتراض دادستان به آرای قضایی، فصلنامه قضاوت، دورۀ ۲۱، شمارۀ ۱۰۸.
19.      لارگیه، ژان. (۱۳۸۷). آیین دادرسی کیفری (فرانسه)، ترجمۀ حسن کاشفی اسمعیل‌زاده، چاپ اول، تهران: گنج دانش.
20.      محسنی، فرید و رحیمیان، رضا. (۱۳۹۸). از کیفرگذاری تقنینی تا کیفرگزینی قضایی؛ مدل‌ها و معیارها با تأکید بر رویۀ قضایی ایران، مجله حقوقی دادگستری، شمارۀ ۱۰۷.
21.      نیازپور، امیرحسن. (۱۳۹۲). توافقی‌شدن آیین دادرسی کیفری، چاپ دوم، تهران: میزان.
 
Volume 26, Issue 127
Autumn 2026
Pages 46-63

  • Receive Date 03 October 2025
  • Revise Date 11 February 2026
  • Accept Date 14 July 2026