تشخیص ظهرنویسی از ضمانت، یکی از مسائل و مشکلات مهم در دادرسی‌ های مدنی است. این امر، از این باب حایز اهمیت است که قانون آیین دادرسی مدنی و قانون تجارت، تعریفی از ظهرنویسی و ضمانت ارائه نداده ‌اند. این پژوهش بر آن است که با توجه به اصول اساسی حاکم بر حقوق تجارت و با توجه به پیچیدگی‌ های مباحث تکنیکی اسناد تجاری به مفهوم خاص (چک، سفته و برات) و همچنین ضرورت تسهیل امر تجارت از ورای مقرّرات، از طریق بازشناسی مفاهیم ظهرنویسی و ضمانت در اسناد تجاری، وجوه اشتراک و افتراق این دو را مورد شناسایی فنی و کاربردی قرار دهد. با توجّه به اهمیت موضوع و به منظور ارزیابی موشکافانه‌ آن، آرای وحدت رویه‌ دیوان عالی کشور، آرای اصراری دیوان عالی کشور، آرای دادگاه‌های حقوقی، نظریات مشورتی قضات دادگاه‌های حقوقی تهران و نظریات مشورتی اداره‌ حقوقی قوّه‌ قضائیه، در رابطه با ظهرنویسی و ضمانت در اسناد تجاری از جمله چک، مورد بررسی قرار گرفته‌ اند.