فصلنامه قضاوت

فصلنامه قضاوت

حقوق، تعهدات و مسؤولیت‌های شرکا در قراردادهای «جوینت ونچر» با تأکید بر گروه اقتصادی با منافع مشترک

نوع مقاله : مقاله علمی - پژوهشی

نویسندگان
1 دانشیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی
2 کارشناسی ارشد حقوق خصوصی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
چکیده
«جوینت ونچر» به عنوان یک سازوکار حقوقی مطلوب برای تجارت گروه همواره مورد توجه سرمایه‌گذاران قرار داشته است؛ زیرا بیش از آن که یک قرارداد موضوعی باشد یک مدل و تکنیک حقوقی به جهت تسهیم و تقسیم هزینه‌ها و کاهش ریسک در یک سرمایه‌گذاری به شمار می‌رود. از آنجایی که در نظام حقوقی ما این قرارداد در هیچ یک از قوانین به صورت خاص آورده نشده است قانونگذار در برنامه پنجم توسعه با وضع ماده 107 و شناسایی گروه اقتصادی با منافع مشترک، سعی در رفع این نقیصه نمود، که در نگاه نخست به نظر می‌رسد وضع این ماده هیچ ماهیت جدیدی را به وجود نیاورده بلکه تنها محدودیت‌ها و سختگیری‌های بیشتری، با هدف حفظ حقوق اشخاص ثالث در راه تشکیل این گروه‌ها پدید آورده است. لکن با دقت بیشتر می‌توان به این نتیجه رسید که قانونگذار با وضع شرایط خاص، نهاد جدیدی را تحت عنوان «گروه اقتصادی با منافع مشترک» شناسایی نموده است. موضوع مهمی که طرفین جوینت ونچر همواره حتی در مرحله انجام مذاکرات اولیه و پیش از تشکیل جوینت ونچر می‌بایست مورد توجه قرار دهند حدود مسؤولیت ایشان در برابر یکدیگر و اشخاص ثالث می‌باشد. معمولاً در قراردادهای جوینت ونچر ماده‌ای به این موضوع اختصاص داده می‌شود و حدود مسؤولیت شرکا در برابر یکدیگر و اشخاص ثالث مشخصاً تعیین می‌گردد؛ لکن گاه اتفاق می‌افتد که قرارداد در این خصوص ساکت است، که در این حالت، حدود مسؤولیت شرکا بر اساس قوانین محل تشکیل جوینت ونچر تعیین خواهد شد. بنابراین، به نظر می‌رسد که به استناد ماده 403 قانون تجارت و اصل نسبی بودن مسؤولیت، چنانچه قانون حاکم بر قرارداد، قانون ایران باشد باید قائل به نسبی بودن مسؤولیت شرکا در برابر یکدیگر و اشخاص ثالث باشیم.
کلیدواژه‌ها

  1. فهرست منابع

    الف. منابع فارسی

    1. اسکینی، ربیعا؛ حقوق تجارت (شرکت‌های تجاری)، جلد اول، سمت، چاپ اول، پاییز 1375.
    2. پاسبان، محمدرضا؛ حقوق شرکت‌های تجاری، سمت، چاپ هشتم، تهران، 1392.
    3. تفرشی، محمد عیسی؛ مفهوم قلمرو ماده 220 قانون تجارت 1311، مدرس علوم انسانی، دوره 4، شماره 1، بهار 1379.
    4. جعفری لنگرودی، محمدجعفر؛ مجموعه محشای قانون مدنی، گنج دانش، چاپ سوم، تهران، 1387.
    5. حاتمی، علی و کریمیان، اسماعیل؛ حقوق سرمایه‌گذاری خارجی در پرتو قانون و قراردادهای سرمایه‌گذاری، نشر تیسا، چاپ اول، تهران، 1393.
    6. حسینی، سیدمحمدرضا و قهرمانی، یونس؛ قانون مدنی در رویه قضایی، مجد، چاپ پنجم، تهران، 1390.
    7. خزاعی، حسین؛ مقدمه علم حقوق تجارت داخلی و بین‌المللی، جنگل، 1388.
    8. دالزر، رودلف و شروئر، کریستف؛ اصول حقوق بین‌الملل سرمایه‌گذاری، ترجمه سیدقاسم زمانی و به‌آذین حسیبی، شهر دانش، تهران، 1391.
    9. دمرچیلی، محمد؛ حاتمی، علی و قرائی، محسن؛ حقوق تجارت در نظم کنونی، انتشارات دادستان و انتشارات کتاب آوا، چاپ دهم، تهران، 1389.
    10. ستوده تهرانی، حسن؛ حقوق تجارت، جلد اول، دادگستر، چاپ سوم، 1376.
    11. ستوده تهرانی، حسن؛ حقوق تجارت، جلد دوم، دادگستر، زمستان 1380.
    12. شیروی، عبدالحسین؛ حقوق نفت و گاز، میزان، چاپ اول، تهران، 1393.
    13. علومی یزدی، حمیدرضا؛ چالش‌های حقوقی تشکیل گروه اقتصادی با منافع مشترک، فصلنامه پژوهشی حقوق خصوصی دانشگاه علامه طباطبایی، سال دوم، شماره 4، پاییز 1392.
    14. قاسمی حامد، عباس؛ حسن نیت در قرارداد، مبنای تعهد به درستکاری و تعهد به همکاری در حقوق فرانسه، فصلنامه تحقیقات حقوقی، شماره 46، پاییز و زمستان 1386.
    15. کاتوزیان، ناصر؛ قواعد عمومی قراردادها (شرکت سهامی انتشار)، جلد اول، تهران، 1376.
    16. کاتوزیان، ناصر؛ حقوق مدنی: عقود معین (مشارکت‌ها، صلح و ...)، جلد دوم، گنج‌دانش، چاپ چهارم، تهران، 1376.

    ب. منابع انگلیسی

    1. Gordon, Smith D.; The Critical Resource Theory of Fiduciary Duty, Vanderbilt Law Review, Vol.55, 2002.
    2. Jaeger, Walter H.E.; Joint Ventures: Membership, Types and Termination, American University Law Review, 1960.
    3. klotz, James M.; Introduction to International Joint Venture an Consortium Agreements, Torento, Canada, 2005.
    4. Sayer, Stephen & Lower, Michael; Negotiating International Joint Venture Agreement, London, Sweef and Maxwell, 2004.

     

     

  • تاریخ دریافت 28 فروردین 1396
  • تاریخ بازنگری 11 تیر 1396
  • تاریخ پذیرش 04 شهریور 1396