یکی از جنبه‌های بارز حقوق بشردوستانه در مخاصمات مسلحانه بین‌المللی که نسبت به سایر مقررات مربوط از قدرت اجرایی بیشتری برخوردار است، قواعد حاکم بر رفتار با اسیران جنگی است. نظر به جایگاه مهم و ارزنده‌ی قواعد مذکور، امروزه بسیاری از آن‌ها به‌عنوان قواعد عام‌الشمول به شمار می‌روند که نقض آن‌ها جنایت بین‌المللی محسوب می‌شود و مسئولیت کیفری برای افراد خاطی در هر سمت و مقامی که باشند، در پی خواهد داشت.  این پژوهش به دنبال پاسخگویی به این پرسش است که آیا حقوق اسلام نیز متضمن رعایت حقوق اسرای جنگی است و یا قواعد حقوق بین‌الملل در این زمینه مترقی‌تر جلوه می‌نماید. بر این اساس بیش از چهارده قرن است که بسیاری از مقررات حقوق بشردوستانه‌ی معاصر، در متون و آموزه‌ها و شریعت اسلام وجود دارد. بنابراین، مطابق اصول و قواعد حقوق بشردوستانه، در حوزه مقررات بین‌الملل، قواعدی در زمینه مخاصمات مسلحانه پیش‌بینی‌شده است که حقوق اسرای جنگی را مورد تصویب قرار داده و اجرای آن را برای تابعان حقوق بین‌الملل توصیه و تائید می‌نماید. بر اساس حقوق بین‌الملل بشر‌دوستانه در خصوص رفتار انسانی با اسیران، هرگونه عمل انتقام‌جویانه و خشونت‌بار، شکنجه، مثله کردن، ایجاد رعب و وحشت، انجام آزمایش‌ها پزشکی‌، توهین و تحقیر را ممنوع می‌سازد. حال، این پژوهش درصدد است تا با روش توصیفی و تحلیلی، همسویی آموزه های اسلامی با قواعد و مقررات بین المللی در خصوص رعایت حقوق اسرای جنگی را اثبات نماید و از سوی دیگر، زمینه و علت سوء برداشت های پیرامون این موضوع را آشکار سازد.