مراد از سوءنیت مستقیم آن است که هدف مرتکب از انجام رفتار، رسیدن به نتیجۀ مجرمانه باشد، برخلاف سوءنیت غیرمستقیم که مرتکب خواستار تحقق نتیجه نیست، اما آگاه است که نتیجه در روند عادی امور واقع خواهد شد. سوءنیت مستقیم با انتخاب مرتکب محقق میشود و هرنتیجهای که انتخاب شود، ذیل سوءنیت مستقیم قرار خواهد داشت؛ هرچند هدف نهایی و غایی مرتکب نباشد. اما قانونگذار در مادۀ 290 قانون مجازات اسلامی، بندهای الف و ت را به سوءنیت مستقیم و بندهای ب و پ را به سوءنیت غیرمستقیم اختصاص داده است. مطابق تحقیق حاضر، در صورتی که مرتکب خواهان رسیدن به نتیجه باشد، سوءنیت او به صورت مستقیم محقق میشود، هرچند امید او به تحقق نتیجه ناچیز باشد؛ همچنانکه اگر مرتکب برای رسیدن به نتیجه، روش خاصی را انتخاب کند، اما نتیجۀ مزبور به طریقی دیگر واقع شود نیز سوءنیت وی به صورت مستقیم محقق خواهد شد. همچنین قانونگذار قصد نظیر نتیجۀ واقعشده را نیز به معنای تحقق جنایات عمدی دانسته است که در این حالت نیز سوءنیت مستقیم محقق خواهد شد. مانند آنکه مرتکب قصد کور کردن چشم چپ قربانی را داشته باشد، اما چشم راست او نابینا شود.
Allen, Michael .(1997). Textbook on Criminal Law, Fourth Edition, Blackstone Press Limited.
Ashworth, Andrew. (2006). Principles Of Criminal Law, Fifth Edition, Oxford university press,.
Mannheim, Hermann. (1935) Mens Rea In German and English Criminal Law, Journal Of Comparative Legislation and International Law, Third Series, Vol. 17, No. 1, pp.82-101.
Simister and Sullivan, (2010). Criminal Law; Theory and Doctorine, Fourth Edition, Oxford and Portland, Oregeon,Hart Publishing,.
Smith & Hogan. (2009). Criminal Law, 10th Edition, London, Oxford University Press,.
Wilson, William. (1998). Criminal Law, Theory and Doctorine, Second Impression, Longman.
