1
استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه خوارزمی تهران
2
دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشگاه تهران
3
دانشجوی دکتری حقوق خصوصی انشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس
10.22034/judg.2025.2058783.1440
چکیده
حیله در دادخواست به معنی اقدام خواهان برای استفاده از ظرفیت قواعد شکلی در نگارش یک دادخواست مطلوب ، برای تامین منفعت بیشتر در دادرسی است . کسب منفعت همانا نقض حقوق ماهوی و شکلی خوانده دعوا نیست . شناخت آثار کاربست اعمال چنین حیله هایی امری بایسته است و بر دادرسی دعاوی تاثیرات غیر قابل انکاری خواهد داشت . تحقیق حاضر با استفاده از روش توصیفی تحلیلی ، استفاده از داده های کتابخانه ای و نگاهی به رویه قضایی ، درصدد شناخت این آثار است. تغییر صلاحیت محلی دادگاه ، گسترش دایره رسیدگی قضائی به دعوا ، قطعی شدن حکم در مرحله بدوی و تبدیل حکم بدوی به قرار رد دعوا در مرحله تجدیدنظر ، از عمده آثار اعمال حیله در دادخواست است . اصولا این حیله ها ناشی از نقطه ضعف قانون نیست و نباید آن را عملی نامشروع و غیر اخلاقی دانست ، بلکه استفاده هنرمندانه از قواعد شکلی با رعایت فلسفه وجودی این قواعد ، می تواند موجب توسعه آیین دادرسی مدنی گردد .
