1. احمدی موحد، اصغر. (1380). «حذف دادسرا، علل و نتایج»، مجله حقوقی دادگستری، دوره 65، شماره 36، صص 134-125.
2. افسرده، عطاءالله. جلالپور، شیوا و عامری گلستانی، حامد. (1397). «واکاوی جایگاه حقوق طبیعی فرد در قانون اساسی مشروطه»، پژوهشنامه علوم سیاسی، دوره 13، شماره 3، صص 36-7.
3. امین، حسن. (1391). تاریخ حقوق ایران، تهران: دایره المعارف ایرانشناسی.
4. انصاری، ولیالله. (1380). حقوق تحقیقات جنایی (مطالعه تطبیقی)، تهران: انتشارات سمت.
5. آبراهامیان، یرواند. (1402). ایران بین دو انقلاب، ترجمه احمد گلمحمدی. تهران: نشر نی.
6. آدمیت، فریدون. (1349). اندیشههای میرزا فتحعلی آخوندزاده، تهران: انتشارات خوارزمی.
7. آدمیت، فریدون. (1363). اندیشههای طالبوف تبریزی، تهران: انتشارات دماوند.
8. آشوری، محمد. (1376). عدالت کیفری (مجموعه مقالات)، تهران: گنج دانش.
9. آشوری، محمد. (1400). آیین دادرسی کیفری. جلد 2، ویراست پنجم، تهران: سمت.
10. Afary, J. (1994). Social democracy and the Iranian Constitutional Revolution of 1906-11, In A century of revolution: social movements in Iran, John Foran (ed). Minneapolis: University of Minneapolis Press.PP 21-43.
11. Bartlett, Robert (1986). Trial by Fire and Water, Oxford: Oxford University Press.
12. Colin, Morris (1975). “Judicium Dei: The Social and Political Significance of the Ordeal in the Eleventh Century”, Studies in Church History 12, PP 95-111.
13. Cohler, Anne M., Miller, Basia C. and Stone, Harold S. (1989). Montesquieu: The spirit of the laws, Cambridge: Cambridge University Press.
