فصلنامه قضاوت

فصلنامه قضاوت

نسل کشی، جنایتی علیه حقوق بشر

نوع مقاله : مقاله علمی - پژوهشی

نویسنده
دکتری حقوق بین‌الملل عمومی دانشگاه بین‌المللی امام رضا (ع) و مدرس دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری
چکیده
نسل‌کشی به عنوان جنایتی بین‌المللی شناخته شده است که منع آن به عنوان یک قاعده آمره در حقوق بین‌الملل پذیرفته شده است. نسل‌کشی، منجر به سلب حیات از افراد یک گروه ملی، قومی، نژادی یا مذهبی می‌گردد و مغایر با اساسی‌ترین حقوق بشری یعنی حق حیات می‌باشد. البته، با عنایت به این که نسل‌کشی جنایتی است که به منظور نابود کردن تمام یا قسمتی از یک گروه ملی، قومی، نژادی یا مذهبی می‌باشد، آن را نه فقط جنایتی علیه حق حیات، بلکه می‌بایست به عنوان جنایتی علیه دیگر حقوق بشر تلقی نمود. نسل‌کشی، مهمترین حق انسانی که حق بر حیات و هویت جمعی یک گروه می‌باشد را نقض می‌نماید که این نقض، مبنا و زیربنای حقوق بشر و اصلی‌ترین حقوق می‌باشد. ماهیت ضد انسانی نسل‌کشی، آن را عملی علیه حقوق بشر قرار داده است که ممنوعیت آن به عنوان یک قاعده آمره از منظر حقوق بین‌الملل یک ضرورت به منظور حمایت از تمامی حقوق انسان به‌ویژه حق حیات به صورت مستقیم و تضمین کرامت انسانی و صلح و امنیت جهانی می‌باشد.
کلیدواژه‌ها

  1. فهرست منابع

    الف. منابع فارسی

    1. تاموشات، کریستیان؛ حقوق بشر، ترجمه حسین شریفی طرازکوهی، بنیاد حقوقی میزان، تهران، 1391.
    2. دیوان بین‌المللی دادگستری، آراء و نظریات مشورتی دیوان بین‌المللی دادگستری، ترجمه دکتر محمدرضا ضیایی بیگدلی و همکاران، انتشارات دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، 1392.
    3. راجرز، آنتونی و مالرب، پل؛ قواعد کاربردی حقوق مخاصمات مسلحانه، ترجمه کمیته ملی حقوق بشردوستانه، مؤسسه انتشارات امیرکبیر، تهران، 1387.
    4. قاری سید فاطمی، سیدمحمد؛ حقوق بشر در جهان معاصر، جلد دوم، مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های شهر دانش، تهران، 1389.
    5. کاسسه، آنتونیو؛ حقوق کیفری بین‌المللی، ترجمه حسین پیران و دیگران، انتشارات جنگل، تهران، 1388.
    6. کیتی شیایزری، کریانگ ساک؛ حقوق بین‌المللی کیفری، ترجمه بهنام یوسفیان و محمد اسماعیلی، انتشارات سمت، 1393.
    7. ممتاز، جمشید و رنجبریان، امیرحسین؛ حقوق بین‌المللی بشردوستانه: مخاصمات مسلحانه داخلی، میزان، تهران، 1386.
    8. میرمحمدصادقی، حسین؛ حقوق جزای بین‌المللی، بنیاد حقوقی میزان، تهران، 1390.
    9. میرمحمدصادقی، حسین؛ دادگاه کیفری بین‌المللی، نشر دادگستر، تهران، 1388.

    ب. منابع خارجی

    1. Bassiouni Cherif M.; Explanatory Note on ICC Statue, International Review of Penal Law, 2000, pp.1-31.
    2. Johnson L.D.; The International Tribunal for Rwanda, International Review of Penal Law, 1 et 2 e trimesters, 1996, pp.217-232.
    3. Nowak M.; UN Convenant on Civil and Political Rights, CCPR Commentary, N.P. Engel Publisher, Strasbourg, 1993.

    ج. اسناد

    1. Convention on the Prevention and Punishment of the Crime of Genocide, 1948.
    2. Geneva Convention (I) FOR THE Amelioration of the Convention of Wounded and Sick in Armed Forces in the Field, 1949.
    3. Geneva Convention (II) for the Amelioration of the Wounded, Sick and Shipwrecked Members of Armed Forced at Sea, 1949.
    4. Geneva Convention (III) Relative to the Treatment of Prisoners of War, 1949.
    5. Geneva Convention (IV) Relative to the Protection of Civilian Persons of Time of War, 1949.
    6. icj rep.1951, 15 at 23.
    7. International Convention on Civil and Political Right, 1966.
    8. International Convenant on Economic, Social and Cultural Rights, 1966.
    9. Protocol Additional to the Geneva Conventions of 12 August 1949 and Relating to the Protection of Victims of International Armed Conflicts, 1977.
    10. Rome Statue of International Criminal Court, 1998.
    11. Universal Decelaration of Human Rights, 1948.

  • تاریخ دریافت 21 مهر 1396
  • تاریخ بازنگری 28 مهر 1396
  • تاریخ پذیرش 26 آذر 1396